AFAIA1

  «Ένα αρχαίο κορινθιακό χάλκινο κράνος από τη Μάχη του Μαραθώνα (-490) εκτίθεται δίπλα σε ένα ανθρώπινο κρανίο, το οποίο, όπως αναφέρεται, βρέθηκε μέσα σε αυτό...» Συνδέεται με τη Μάχη του Μαραθώνα το -490 κατά την πρώτη περσική εισβολή στην Ελλάδα. Ενώ διαδίδεται ευρέως στο διαδίκτυο ως ανακάλυψη με το κρανίο του στρατιώτη παγιδευμένο μέσα, οι αρχαιολόγοι σημειώνουν ότι επειδή οι Έλληνες ήταν γενικά σχολαστικοί στην ταφή των νεκρών τους μετά τη νίκη στη μάχη, η ακριβής σχέση μεταξύ αυτού του συγκεκριμένου κρανίου και του κράνους παραμένει υπό συζήτηση. Το 1834, ένας Βρετανός αριστοκράτης ονόματι Λόρδος Νούτζεντ είπε ότι είχε ανασκάψει κάτι αξιοσημείωτο στην πεδιάδα του Μαραθώνα στην Ελλάδα: ένα χάλκινο κορινθιακό κράνος με ένα ανθρώπινο κρανίο ακόμα μέσα του. Στον Μαραθώνα, το 490 π.Χ., οι λιγότεροι Αθηναίοι και οι Πλαταιείς σύμμαχοί τους απώθησαν τον εισβολέα περσικό στρατό. Σύμφωνα με τον ιστορικό Ηρόδοτο, 192 Αθηναίοι έπεσαν στη μάχη και θάφτηκαν μαζί κάτω από έναν μεγάλο χωμά...

Πριν οι πεζοναύτες αποκτήσουν στολές, φορούσαν χάλκινα κράνη. Στέκονταν σε στενά καταστρώματα, με τις ασπίδες υψωμένες, περιμένοντας τη σύγκρουση. Όταν οι τριήρεις εμβόλιζαν και το ξύλο έσπαζε με διαπεραστικό ήχο, την έκβαση της μάχης δεν την καθόριζαν οι ναύτες. Την καθόριζαν οι επιβάτες. Οπλίτες στη θάλασσα. Πεζικό που ταξίδευε πάνω στα κύματα. @Εξερευνητές της αρχαίας ιστορίας Before marines had uniforms, they had bronze helmets. They stood on narrow decks, shields raised, waiting for the crash. When triremes struck and splintered wood screamed, it was not sailors who decided the fight. It was the epibatai. Hoplites at sea. Infantry carried on waves.  

«Η κατάργηση της μοναρχίας «ελέω Θεού» αποτελούσε την απαραίτητη προϋπόθεση για ολόκληρο το εγχείρημα. Υπό αυτή τη μορφή διακυβέρνησης, ήταν αδύνατο να επιχειρηθεί οτιδήποτε εναντίον της κοινωνίας. Η Επανάσταση, η οποία —όπως μας λένε— έγινε για τον λαό, στην πραγματικότητα στρεφόταν εναντίον του λαού. Η Μοναρχία και η Αριστοκρατία δεν καταλύθηκαν επειδή καταπίεζαν τη Γαλλία, αλλά επειδή, αντιθέτως, την προστάτευαν υπερβολικά καλά.» - Έντμουντ Μπερκ (Στοχασμοί για τη Γαλλική Επανάσταση)  

Η αρχαία πόλη της Τροίας, η πόλη που αποτέλεσε το σκηνικό του Τρωικού Πολέμου, όπως περιγράφεται στον ελληνικό Επικό Κύκλο —και συγκεκριμένα στην Ιλιάδα, ένα από τα δύο έπη που αποδίδονται στον Όμηρο—, ανακαλύφθηκε από τον Heinrich Schliemann, Γερμανό επιχειρηματία και πρωτοπόρο στον τομέα της αρχαιολογίας. Ωστόσο, η ανακάλυψη αυτή έχει αμφισβητηθεί. Η πόλη, η οποία εντοπίστηκε τη δεκαετία του 1870, είχε χαθεί κατά το διάστημα μεταξύ του 14ου και του -12ου αιώνα. MYSTERIES RUN SOLVED The ancient city Troy , the city which was the setting of the Trojan War described in the Greek Epic Cycle, in particular in the Iliad, one of the two epic poems attributed to Homer. Troy was discovered by Heinrich Schliemann, a German businessman and a pioneer in the field of archaeology. Though this find has been disputed. Found in the 1870s, the city was lost between 12th century BC and - 14th century.  

 “Όταν ο Αλάριχος πολιόρκησε με όλο το στρατό του την πόλη, είδε να γυροφέρνει πάνω στα τείχη της οπλισμένη η πρόμαχος Αθηνά, όπως την βλέπουμε στα αγάλματα, έτοιμη να αντισταθεί στον εχθρό και πλάι στα τείχη είδε τον ήρωα Αχιλλέα, όπως τον παρουσίασε ο Όμηρος στους Τρώες, τότε που οργισμένος μαχόταν να πάρει εκδίκηση για το θάνατο του Πάτροκλου. Ο Αλάριχος δεν άντεξε στη θέα τους, εγκατέλειψε την προσπάθεια να εκπορθήσει την πόλη και έστειλε ανθρώπους του για διαπραγματεύσεις. [Οι Αθηναίοι] δέχτηκαν τις προτάσεις του, και αφού ανταλλάχτηκαν όρκοι, μπήκε ο Αλάριχος με μια μικρή συνοδεία στην Αθήνα. Τον δέχτηκαν όσο γινόταν πιο φιλικά, κι εκείνος, αφού λούστηκε, συνέφαγε με τους πρόκριτους της πόλης, πήρε τα δώρα που του προσφέρθηκαν και έφυγε χωρίς να βλάψει την Αθήνα”. Ζώσιμος, Νέα Ιστορία 5.6.1-2  

  Οι Διονυσιακοί Αρχιτέκτονες Οι Διονυσιακοί Αρχιτέκτονες συγκροτούσαν μια αρχαία μυστική αδελφότητα. Επρόκειτο για μια οργάνωση οικοδόμων, οι οποίοι συνδέονταν μεταξύ τους μέσω των μυστικών επιστημών της αρχιτεκτονικής. Ήταν ακόλουθοι του Βάκχου και του Διονύσου. Οι Διονυσιακοί Αρχιτέκτονες ανήγειραν πολλά από τα σπουδαία μνημεία της αρχαιότητας. Διέθεταν μια μυστική γλώσσα και ένα σύστημα σήμανσης των λίθων τους. Πραγματοποιούσαν ετήσιες συγκεντρώσεις και ιερά συμπόσια. Η ακριβής φύση των διδασκαλιών τους παραμένει άγνωστη.