AFAIA1

75. Γι' αὐτό ἀκριβῶς καί ὁ Λῦσις ἐπιπλήττοντας κάποιον Ιππαρχο, ἐπειδή ἀνακοίνωσε τά διδασκόμενα σέ ἀνίδεους καί χωρίς να είναι εφοδιασμένοι με παιδεία καί θεωρία (γνώσεις) εἶπε: «Λέγεται πώς ἐσύ καί δημόσια φιλοσοφεῖς μέ ὅποιο βρεις στο δρόμο σου, πράγμα πού ὁ Πυθαγόρας τό κατέκρινε, καθώς τό ἔμαθες, Ιππαρχε, ἀλλά μέ ζῆλο δέν τό τήρησες, ὅταν γεύτηκες ἀγαπητέ τή σικελιανή πολυτέλεια, στην ὁποία εσύ δέν ἔπρεπε νά ὑποκύψεις. Καί ἄν ἀλλάξεις γνώμη θά χαρῶ πολύ, 'Αλλιῶς, ἔχεις πεθάνει. Να θυμᾶσαι λοιπόν, εἶπε, πώς εἶναι ὅσιο τά θεῖα καί ἀνθρώπινα παραγγέλματα ἐκείνου νά φυλᾶς καί νά μήν κάνεις κοινά τά ἀγαθά τῆς φιλοσοφίας σ' αὐτούς, πού οὔτε στ' ὄνειρό τους δέν καθάρισαν την ψυχή τους. Γιατί δέν εἶναι δίκαιο να προσφέρονται στούς τυχόντες αὐτά, πού ἀποκτοῦνται μέ δυσκολία, μετά ἀπό τόσους ἀγῶνες. Οὔτε τά μυστήρια τῶν δύο θεῶν (θεαινῶν) τῆς Ἐλευσίνας νά τά ἐκμυστηρεύεσαι σ' ἀμύητους. Τό ἴδιο ἀκριβῶς ἄδικοι καί ἀσεβεῖς εἶναι ὅσοι ἔκαναν αὐτά τά δύο). 76. Καί νά στοχάζ...

Ο Πορφύριος για τον Ελευσίνιο συμβολισμό.  «Ο Θεός, όντας μια φωτεινή αρχή, που κατοικεί στη μέση της πιο λεπτής φωτιάς, παραμένει για πάντα αόρατος στα μάτια εκείνων που δεν υψώνουν τον εαυτό τους πάνω από την υλική ζωή: γι' αυτό το λόγο, η θέα διαφανών σωμάτων, όπως ο κρύσταλλος, το παριανό μάρμαρο, ακόμη και το ελεφαντόδοντο, θυμίζει την ιδέα του θείου φωτός• όπως η θέα του χρυσού διεγείρει μια ιδέα για την καθαρότητά του, γιατί ο χρυσός δεν μπορεί να μολυνθεί. Κάποιοι έχουν σκεφτεί ότι με μια μαύρη πέτρα συμβολιζόταν το αόρατον της θεϊκής ουσίας. Για να εκφράσει την υπέρτατη λογική, η Θεότητα αναπαραστάθηκε υπό την ανθρώπινη μορφή - και όμορφη, γιατί ο Θεός είναι η πηγή της ομορφιάς…»  

Ο Κύκλωψ τῆς ἑλληνικής Παραδόσεως, υποδηλοῖ πρωτόγονον καὶ ἀνατρεπτικήν δύναμιν, ὅπως ἐκείνην ἑνός ηφαιστείου, που μόνον ὑπό υἱοῦ ἡλιακοῦ θεοῦ, τοῦ  ̓Απόλλωνος, ἠμπορεῖ νά νικηθή. Παραλλήλως όμως προς την σημασίαν αὐτήν, ὁ Κύκλωψ ἐμφανίζεται καί ὡς ἐπιδέξιος χαλκείς - σιδηρουργός, ἐξυπηρετῶν τὸν Δία καὶ τὸν Ηφαιστον εἰς τὴν κατασκευήν τοῦ Κεραυνού. Εἰς τὰ μυθικά καὶ αὐτὰ ὄντα ἀπεδίδετο ἐπίσης ἡ κατασκευή τῶν τεραστίων τειχῶν, τῶν "κυκλωπείων", ἰδίως εἰς τὰς Μυκήνας όπου ογκόλιθοι βάρους μέχρις 800 τόνων, εἶχον συσσωρευθῆ καί ἐναποτεθῆ ὑπὸ τῶν Κυκλώπων. Η τύφλωσις γενικώς ή μερική, μονομερής τυφλότης τῶν Κυκλώπων, απησχόλησε πολύ τους συμβολιστές. Διότι, ἐὰν οἱ δύο ὀφθαλμοί του φυσιολογικοῦ ἀνθρώπου, παρέχουν πλήρη, στερεοσκοπικήν δράσιν τῶν ὁρατῶν πραγμάτων τοῦ φυσικού κόσμου, ἡ ὕπαρξις ἑνός μετωπιαίου κεντρικού ὀφθαλμοῦ (ἢ ἑνός τρίτου ὀφθαλμοῦ) ἠμπορεῖ νά παρέχει εἰδήσεις καὶ ἔμπειρίας αναγομένας εἰς τὰς ἀοράτους καταστάσεις τῆς συνειδήσεως. Καί αὐτή ἡ ἑτυμολογία τοῦ ὀνόματο...

Είπατε πως δεν θα σας υποτάξουν με Άρτο και θεάματα «Panem et circenses» Για 1.700 χρόνια όμως είσασταν με «νηστεία και προσευχή» Ieiunium et  oratio.  Ούτε φαί, ούτε θεάματα.  

ΠΑΡΑΣΙΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ • Γιατί πολλοί άνθρωποι που παλεύουν με ψυχικές ασθένειες, εθισμούς, πνευματική θολούρα και χρόνια κόπωση ενδέχεται να κουβαλούν κάτι περισσότερο από απλά συναισθηματικά βάρη – ίσως φιλοξενούν βιολογικούς εισβολείς. • Πώς τα επεξεργασμένα τρόφιμα, η επεξεργασμένη ζάχαρη, το χοιρινό κρέας, τα οστρακοειδή και τα τεχνητά αρώματα μπορεί όχι μόνο να βλάπτουν το σώμα σας, αλλά και να ανοίγουν πύλες για πνευματική καταπίεση. • Πώς οι αρχαίες πρακτικές της νηστείας, της χρήσης και του καθαρισμού με βότανα δεν ήταν απλώς πολιτισμικές παραδόσεις, αλλά θεϊκά πρωτόκολλα απελευθέρωσης και αποτοξίνωσης  • Πώς η σύγχρονη επιστήμη επιβεβαιώνει πλέον ότι ορισμένα παράσιτα μπορούν κυριολεκτικά να ελέγχουν τους ξενιστές τους, επηρεάζοντας τη συμπεριφορά και την προσωπικότητα – ακριβώς όπως λέγεται ότι κάνουν τα ακάθαρτα πνεύματα. • Και πώς το σώμα αποτελεί πεδίο μάχης, όπου οι αποφάσεις που λαμβάνετε σχετικά με το τι τρώτε, τι πίνετε και τι σκέφτεστε, είτε προστατεύου...

Ο ἄνθρωπος, σάν ἕνας Καθρέπτης ἀνακλᾷ εἴτε τό κάλλος, εἴτε την ἀσχημίαν. Σημαντικόν εἶναι κατά πρῶτον ἡ ποιότης τοῦ Καθρέπτη ἡ ἐπιφάνειά του πρέπει νά εἶναι τελείως λεῖα, καθαρά, διά να ἀποδίδῃ κατά το δυνατόν σωστήν ἀναπαράστασιν. Διά τοῦτο, ἡ ψυχή, ὡς Καθρέπτης με λείαν ἐπιφάνειαν, κεκαθαρμένη ἀπό ὅλους τους γηΐνους ρύπους, δέχεται ἐν τῇ ἁγνότητι αὐτῆς τήν εἰκόνα τοῦ ἀφθάρτου κάλλους. Το σύμβολον τοῦ Καθρέπτη εἶναι τό κατ ̓ ἐξοχήν εὐνοούμενον θέμα τῆς φιλοσοφίας και του μυστικισμοῦ, ἐμπνεομένου ὑπό τοῦ Νεοπλατωνισμοῦ. Η ιδέα τοῦ τελευταίου ὅτι ἡ ψυχή κέκτηται δύο ὄψεις, ἐξ ὧν ἡ μία, ἡ κατωτέρα εἶναι ἐστραμμένη πρός πρός τό σῶμα καί ἡ ἀνωτέρα ὄψις πρός τόν Νοῦν  (Πλωτ.  ̓Ενν.4,88 -3,43)