AFAIA1

312. Πρώτη και υποκριτική προπαγανδιστική χρήση του Χριστιανισμού εν καιρώ πολέμου. Στις 28 Οκτωβρίου, ο ηλιολάτρης Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος κατανικά τον επίσης εθνικό αντίπαλό του Μαξέντιο με χριστιανικά εμβλήματα στις ασπίδες των -κυρίως Γαλατών- στρατιωτών του. Οι ανατολικές επαρχίες της Αυτοκρατορίας δέχονται συνεχείς επιθέσεις του χριστιανού βασιλιά της Αρμενίας ως αντιπερισπασμό στην προσπάθεια του Μαξιμίνου Ντέα να διαλύσει τους χριστιανούς των περιοχών που διοικεί. 312. The first instance of the cynical use of Christianity for wartime propaganda. On October 28, the sun-worshipper Flavius Valerius Constantine defeated his rival Maxentius—who was also a pagan—using Christian emblems on the shields of his soldiers (who were primarily Gauls). The Empire's eastern provinces faced repeated attacks by the Christian king of Armenia, serving as a diversionary tactic against Maximinus Daia's efforts to dismantle the Christian communities in the territories under his rule .  

Η Υπατία ήταν μια ιδιοφυής Ελληνίδα μαθηματικός, αστρονόμος και Νεοπλατωνική φιλόσοφος που έζησε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, η οποία αποτελούσε τότε τμήμα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Γεννήθηκε γύρω στο 355 και δολοφονήθηκε από τον Χριστιανικό όχλο, τον Μάρτιο του 415.  Το έργο της έθεσε τις βάσεις για τη σύγχρονη αστρονομία. «Το να κατανοείς τις κινήσεις των ουρανών σημαίνει να κατανοείς τη θεϊκή τάξη». 

301 - 302. Ο Πάρθος χριστιανός προσηλυτιστης Γρηγόριος,   ήταν γιος του Ανάκ, που ήταν συγγενής του βασιλιά της Μεγάλης Αρμενίας, Κουσαρώ (290) που αργότερα απεκλήθη "φωτιστής της Αρμενίας", κατορθώνει, εκμεταλλευόμεννος στη διάρκεια μιας "θεομηνίας" την ανατολίτικη δεισιδαιμονία, να βαπτίσει χριστιανό τον βασιλιά της Αρμενίας Τιριδάτ Γ (τον "Μέγα"). Ο Τιριδάτ, εμπνεόμενος από τον Προφήτη Ελάϊα (Ηλία, "Θεός μου είναι ο Γιαχβέ") στο Καρμίλλον όρος, διατάσσει την κατασφαγή του εθνικού ιερατείου και την μετατροπή όλων των Ναών του Μίθρα, της Αναίτιδος, του Ορμούσδ και των διαφόρων Ελληνορωμαϊκών Θεών σε εκκλησίες ή οίκους κηρύγματος. Όλες οι θαυμαστές βιβλιοθήκες της Αρμενίας, ιδρυθείσες πριν από αιώνες από τους Ελληνιστές ηγεμόνες της, πυρπολούνται ως.. "κιβωτοί δαιμονικής γνώσεως". Ο Γρηγόριος στέφεται πρώτος επίσκοπος της χώρας και πλήθη προσηλυτιστών από τη Συρία συρρέουν στην Αρμενία η οποία μετατρέπεται πλέον στο πρώτο στην Ιστορία χ...

Ο Μέγας Αλέξανδρος δάκρυσε όταν άκουσε τον αστρονόμο Ανάξαρχο να μιλά για τον άπειρο αριθμό κόσμων στο σύμπαν. Ένας από τους φίλους του Αλεξάνδρου τον ρώτησε τι συνέβαινε, κι εκείνος απάντησε: «Υπάρχουν τόσοι πολλοί κόσμοι, κι εγώ δεν έχω κατακτήσει ακόμη ούτε έναν».  Alexander the Great cried when he heard the astronomer Anaxarchus talk about the infinite number of worlds in the universe. One of Alexander's friends asked him what was the matter, and he replied: "There are so many worlds, and I have not yet conquered even one."  

Η εικόνα φαίνεται να απεικονίζει τις Εστιάδες (Vestal Virgins) της αρχαίας Ρώμης να φυλάσσουν την αιώνια ιερή φλόγα γύρω από έναν κυκλικό βωμό.    Τι έκαναν οι  Εστιάδες  • Ιερός σκοπός: Είχαν ως μοναδική αποστολή να διατηρούν τη φωτιά της θεάς Εστίας (Vesta) αναμμένη μέρα και νύχτα. • Αυστηροί όρκοι: Υπηρετούσαν για 30 χρόνια και έπρεπε να παραμείνουν αγνές. • Συνέπειες: Αν η φλόγα έσβηνε, θεωρούνταν κακός οιωνός και η υπεύθυνη ιέρεια τιμωρούνταν σκληρά.   

Ο Μέγας Αλέξανδρος οργάνωσε έναν μαζικό γάμο στα Σούσα το -324, κατά τον οποίο νυμφεύτηκε την Περσίδα πριγκίπισσα Στάτειρα, ενώ 80 αξιωματικοί του παντρεύτηκαν Περσίδες ευγενείς. Η τελετή, η οποία αποσκοπούσε στην ένωση του μακεδονικού και του περσικού πολιτισμού, διεξήχθη σύμφωνα με τα περσικά έθιμα. Ωστόσο, μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, οι περισσότεροι αξιωματικοί χώρισαν τις Περσίδες συζύγους τους, με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως ο Σέλευκος. Alexander the Great arranged a mass wedding in Susa in -324, where he married Persian princess Stateira and 80 of his officers wed Persian noblewomen. The ceremony, intended to unite Macedonian and Persian cultures, was conducted in Persian fashion. However, most of the officers later divorced their Persian wives after Alexander's death, with a few exceptions like Seleucus.