Η ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΝΟΙΩΝ
Η ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΝΟΙΩΝ Ὁ Ἑωσφόρος, αὐτὴ ἡ πανέμορφη λέξη που σημαίνει ὁ φέρων τὸ φῶς, ὁ φωτοδότης, κατέληξε νὰ σημαίνη τὸν Διάβολο, τὸν Σατανᾶ καὶ νὰ ἐκτοξεύεται σὰν βρισιά! Τὸ παιδεύω ἀπὸ τὴν ἱερὴ ἔννοια τῆς παιδαγωγικῆς μετάδοσης τῆς γνώσης κατέληξε στὴν ἀπεχθῆ σημασία τοῦ βασανίζω, τιμωρῶ! Ὁ Δαίμων, ποὺ γιὰ τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες ἦταν ὁ κάτοχος τῆς Γνώσης, ἀπὸ τὸ ρῆμα δάω = γνωρίζω, ἐξ οὖ καὶ ἀδαής, πῆρε κι αὐτὸς τὴν ἀπειλητικὴ σημασία τοῦ Διαβόλου! Ὁ ἄθλιος ἀπὸ τὴν τιμητικὴ ἔννοια αὐτοῦ ποὺ μετέχει σὲ ἀθλητικὸ ἀγῶνα, πῆρε τὴν μειωτική σημασία τοῦ ἀξιολύπητου, τοῦ τιποτένιου. Φυσικὰ ἐπειδὴ γιὰ τοὺς χριστιανοὺς ὁ ἀθλητισμὸς ἦταν ἁμαρτία. Τὸ μεγαρίζω ἡ μαγαρίζω ποὺ σημαίνει, λατρεύω τὴν Γη-Δήμητρα στὰ ἀνάκτορά της (Μέγαρα), πῆρε τὴν ἔννοια τοῦ βρωμίζω! Ἡ γλαυξ - κουκουβάγια, τὸ πουλὶ-σύμβολο τῆς Σοφίας καὶ τῆς Μόρφωσης, ἐνοχλητικὸ γι' αὐτὸν τὸν λόγο στοὺς Χριστιανούς, ἔγινε ἀπεχθὲς θανατοπούλι, ποὺ προκαλεῖ τὸν φόβο!