Καί ἄν ἀλλάξεις γνώμη θά χαρῶ πολύ, 'Αλλιῶς, ἔχεις πεθάνει.
75. Γι' αὐτό ἀκριβῶς καί ὁ Λῦσις ἐπιπλήττοντας κάποιον Ιππαρχο, ἐπειδή ἀνακοίνωσε τά διδασκόμενα σέ ἀνίδεους καί χωρίς να είναι εφοδιασμένοι με παιδεία καί θεωρία (γνώσεις) εἶπε: «Λέγεται πώς ἐσύ καί δημόσια φιλοσοφεῖς μέ ὅποιο βρεις στο δρόμο σου, πράγμα πού ὁ Πυθαγόρας τό κατέκρινε, καθώς τό ἔμαθες, Ιππαρχε, ἀλλά μέ ζῆλο δέν τό τήρησες, ὅταν γεύτηκες ἀγαπητέ τή σικελιανή πολυτέλεια, στην ὁποία εσύ δέν ἔπρεπε νά ὑποκύψεις. Καί ἄν ἀλλάξεις γνώμη θά χαρῶ πολύ, 'Αλλιῶς, ἔχεις πεθάνει. Να θυμᾶσαι λοιπόν, εἶπε, πώς εἶναι ὅσιο τά θεῖα καί ἀνθρώπινα παραγγέλματα ἐκείνου νά φυλᾶς καί νά μήν κάνεις κοινά τά ἀγαθά τῆς φιλοσοφίας σ' αὐτούς, πού οὔτε στ' ὄνειρό τους δέν καθάρισαν την ψυχή τους. Γιατί δέν εἶναι δίκαιο να προσφέρονται στούς τυχόντες αὐτά, πού ἀποκτοῦνται μέ δυσκολία, μετά ἀπό τόσους ἀγῶνες. Οὔτε τά μυστήρια τῶν δύο θεῶν (θεαινῶν) τῆς Ἐλευσίνας νά τά ἐκμυστηρεύεσαι σ' ἀμύητους. Τό ἴδιο ἀκριβῶς ἄδικοι καί ἀσεβεῖς εἶναι ὅσοι ἔκαναν αὐτά τά δύο). 76. Καί νά στοχάζ...