AFAIA1

  Η Μάχη της Μεγαλόπολης (-331)   Στα τέλη Δεκεμβρίου -331 ή στις αρχές Ιανουαρίου του -330 διεξάγεται η μάχη της Μεγαλόπολης.   Την άνοιξη του -331 ο Μέγας Αλέξανδρος ξεκινά από την Αίγυπτο προς τη Μεσοποταμία για την τελική αναμέτρηση με τον Δαρείο. Κατά τη διάρκεια της πορείας του πληροφορείται ότι στην Ελλάδα έχει ξεσπάσει εξέγερση υπό τον Άγη Γ΄ της Σπάρτης. Ο Αλέξανδρος αποστέλλει από τη Τύρο ενισχύσεις στον Αντίπατρο, αντιβασιλέα της Μακεδονίας, προκειμένου να καταπνίξει την εξέγερση. Ωστόσο, ο Αντίπατρος είναι αρχικά απασχολημένος με εξέγερση στη Θράκη, γεγονός που επιτρέπει στον Άγη να εδραιώσει την κυριαρχία του σε μεγάλο μέρος της Πελοποννήσου μέχρι το τέλος του -331   Όταν ο Αλέξανδρος φτάνει στα Σούσα, περί τα μέσα με τέλη Οκτωβρίου -331, αποστέλλει χρηματικές ενισχύσεις και στρατεύματα στον Αντίπατρο. Λαμβάνοντας υπόψη τον απαιτούμενο χρόνο μεταφοράς από τα Σούσα προς τη Μακεδονία, καθώς και τον χρόνο που χρειάστηκε ο Αντίπατρος για να συνάψει ειρ...

  Τον Δεκέμβριο του -190 γίνεται η μάχη της Μαγνησίας.   Το -191, ο Αντίοχος Γ' ο Μέγας, μετά από εκκλήσεις των Ελλήνων, εκστρατεύει στην Ελλάδα για να τη προστατεύσει από τους Ρωμαίους, οι οποίοι, μετά τη νίκη τους στις Κυνός Κεφαλές το -197, είχαν αρχίσει να παρεμβαίνουν στον ελλαδικό χώρο. Η εκστρατεία του αποτυγχάνει λόγω έλλειψης ενισχύσεων και ανεπαρκούς υποστήριξης από τους Έλληνες. Έτσι, το -190, οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούν την αποτυχία του ως αφορμή για να εισβάλουν στην επικράτειά του Αντιόχου. Με βοήθεια του Ευμένη Β' της Περγάμου, ο στόλος τους κυριαρχεί στο Αιγαίο, ενώ ο στρατός τους περνά μέσω της Βόρειας Ελλάδας (με την έγκριση του Φιλίππου Ε’ της Μακεδονίας, ο οποίος υποχρεώνεται να τους αφήσει λόγω των βαριών όρων της ήττας του στις Κυνός Κεφαλές) στη Μικρά Ασία.   Ο ρωμαίος στρατηγός Σκιπίων με 30.000–35.000 στρατό και 16 ελέφαντες συναντά τον στρατό του Αντιόχου, που αριθμούσε 50.000–70.000 άνδρες και 54 ελέφαντες, στη Μαγνησία. Οι Ρωμαίοι είχαν περίπο...

Μέσα στο Χειμώνα πεθαίνει ο Αγησίλαος Β' της Σπάρτης, ο Έλληνας που εκστράτευσε κατά των Περσών 62 χρόνια πριν τον Μέγα Αλέξανδρο: Ήταν ο διασημότερος Σπαρτιάτης βασιλιάς μετά τον Λεωνίδα των Θερμοπυλών. Γεννήθηκε το -444, ήταν κοντός και κουτσός, πράγμα που δεν τον εμπόδισε να εκτελέσει τη Σπαρτιατική Αγωγή (απόδειξη πως οι Σπαρτιάτες δεν έριχναν τα ανάπηρα παιδιά τους στον Καιάδα, αντιθέτως αυτά τα παιδιά τα άφηναν να ζήσουν αλλά χωρίς πολιτικά δικαιώματα), ενώ από μικρός ξεχώρισε για το ήθος του π.χ. όταν ο Αγησίλαος σε μια γιορτή τοποθετήθηκε σε αφανή θέση, εκείνος αποκρίθηκε: "Θα αποδείξω πως δεν είναι οι θέσεις που αναδεικνύουν τους άξιους άντρες, αλλά οι άξιοι άντρες που αναδεικνύουν τις θέσεις". Το - 397 γίνεται βασιλιάς καθώς ο μεγαλύτερος αδερφός του, ανακηρύχθηκε νόθος για πιθανότητα πως μπορεί να ήταν γιος του Αθηναίου Αλκιβιάδη (ο οποίος είχε συνευρεθεί με τη Σπαρτιάτισσα βασίλισσα όταν ήταν στη Σπάρτη) και αποτρέπει τη συνωμοσία του Κινάδωνα για να ανατροπ...

  Αρχές του Χειμώνα γίνεται η Α' Κελτική εισβολή στη Ελλάδα: Οι Κέλτες ήταν ένας αρχαίος λαός που εξαπλώθηκε σε όλη τη Ευρώπη μέχρι τον Δούναβη. Ήταν γνωστοί για τις μαχητικές τους ικανότητες για αυτό και προσλαμβάνονταν ως μισθοφόροι. Ενώ το -390 λεηλάτησαν μέχρι και τη ίδια τη Ρώμη. Το -336 προσπάθησαν να μετακινηθούν νότια του Δούναβη, αλλά αποκρούστηκαν από τον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος τους πρότεινε ειρήνη με τη προϋπόθεση να κρατούν τους Ιλλυριούς μακριά από τη Μακεδονία όσο εκείνος θα εκστράτευε στη Ασία. Στη ερώτηση του στρατηλάτη τι φοβούνταν περισσότερο οι Κέλτες, εκείνοι απάντησαν: "Μη μας πέσει ο Ουρανός στο κεφάλι". Μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τη διάσπαση της αυτοκρατορίας του, οι Κέλτες προσπάθησαν να εγκατασταθούν και πάλι στον Βόρειο Αίμο, αλλά αποκρούστηκαν από τον ικανό Λυσίμαχο. Άλλα οι συνεχής διαμάχες και φιλοδοξίες των διαδόχων μέχρι το -280 είχαν αφήσει τη Ελλάδα χωρίς ικανό ηγέτη να τη διοικεί. Με τον Λυσίμαχο και τον Σέλευκο νεκρούς, ...

  «Τα αγάλματα (Simulacra), αν τυχόν υπάρχουν ακόμα σε ναούς και ιερά και τα οποία κάπου έλαβαν ή λαμβάνουν παγανιστική τελετουργία, να ξεριζωθούν από τις θέσεις τους [να απομακρυνθούν], καθώς γνωρίζουμε ότι αυτό έχει αποφασιστεί με πολλές επαναλαμβανόμενες διατάξεις. (15 Νοεμβρίου +408 [ή +407])» «Εκείνα, ωστόσο, τα οποία με πολλαπλές διατάξεις θελήσαμε να ανήκουν στην σεβαστή Εκκλησία, η Χριστιανική θρησκεία δικαιωματικά θα τα διεκδικήσει για τον εαυτό της. Έτσι, όλη η δαπάνη εκείνης της εποχής που σχετίζεται με την [παγανιστική] δεισιδαιμονία, η οποία έχει καταδικαστεί νομίμως, και όλοι οι χώροι που κατείχαν οι Φρεδιανοί (Frediani), οι Δενδρόφοροι (Dendrophori), και όλα τα άλλα ονόματα και παγανιστικά σωματεία [επαγγέλματα], τα οποία είχαν αφιερωθεί σε συμπόσια ή δαπάνες, αφού αρθεί αυτό το σφάλμα, θα μπορέσουν να ενισχύσουν τα έσοδα του οίκου μας [του Αυτοκρατορικού θησαυροφυλακίου]. (30 Αυγούστου +415)» «Όλοι όσοι ανήκουν σε διάφορες και άπιστες σέχτες (omnes diversarum perfid...

  Η Βίβλος ζητά από τους σκλάβους να σέβονται τους κυρίους τους. Καινή Διαθήκη Εφεσίους 6:5–8 — «Οι δούλοι, υπακούστε στους επίγειους κυρίους σας με σεβασμό και φόβο, και με ειλικρίνεια καρδιάς, όπως ακριβώς θα υπακούατε στον Χριστό». Κολοσσαείς 3:22 — «Οι δούλοι, υπακούστε στους επίγειους κυρίους σας σε όλα• και να το κάνετε αυτό, όχι μόνο όταν το βλέμμα τους είναι στραμμένο πάνω σας…» Α΄ Πέτρου 2:18 — «Οι δούλοι, υποτάσσεστε στους κυρίους σας με κάθε σεβασμό, όχι μόνο στους καλούς και πράους, αλλά και στους σκληρούς». Α΄ Τιμόθεο 6:1–2 — Ενθαρρύνει τους σκλάβους να θεωρούν τους κυρίους τους άξιους πλήρους σεβασμού, ειδικά αν είναι πιστοί.

  Ο Στρατός των Γάτων του Πηλούσιου: Πώς οι Πέρσες κατέκτησαν την Αίγυπτο με Ιερά Ζώα (πως η υπερβολική προσήλωση μπορεί να βλάψει ένα έθνος): Το -525, η μεγάλη Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών εκτεινόταν από την κοιλάδα του Ινδού μέχρι την Ανατολία και ο φιλόδοξος ηγεμόνας της, ο Καμβύσης Β', γιος του Κύρου του Μεγάλου, έβαλε στο μάτι την Αίγυπτο. Εκείνη την εποχή, η Αίγυπτος ήταν ένας από τους πλουσιότερους και παλαιότερους πολιτισμούς στη γη — κυβερνώμενος από τον Φαραώ Ψαμμήτικo Γ' της 26ης Δυναστείας. Οι δύο δυνάμεις συγκρούστηκαν στο Πηλούσιο, μια οχυρωμένη πόλη στις εκβολές του Δέλτα του Νείλου — την παραδοσιακή πύλη προς την Αίγυπτο. Αυτό που εκτυλίχθηκε εκεί έγινε μια από τις πιο ασυνήθιστες στρατιωτικές νίκες στην ιστορία, που θυμόμαστε ως την ημέρα που οι γάτες κέρδισαν την Αίγυπτο για την Περσία. Στην αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία, τα ζώα δεν ήταν απλώς σύντροφοι — ήταν θεϊκά σύμβολα. • Οι γάτες ήταν ιερές για τη θεά Μπαστέτ, προστάτιδα του σπιτιού και σύμβολο γονιμότητας....